BENİM KÖYÜM
 
 Tepeleri var yüce yüce
 Akar Zamantı
 Kıvrım kıvrım ve ince
 Sinekleri, pireleri vahşice
 Viran olmuş evleriyle
 Renk renk insanlarıyla
 Taşlı tepenin üzerinde
 BİR KÖY VAR.
 
 Gitsekte, gitmesekte
 Sevsekte, sevmesekte
 Orası bizim köyümüz
 
 Orada doğdum
 Göbek bağım orada kesildi
 Sularıyla yıkadılar
 Kundağa orada sardılar
 Adımı orada koyular
 Orada ağladım, orada güldüm
 Orası benim köyüm.
 
 İlk kaşığı orada tuttum
 İlk aşımı orada tattım
 Sevdim sevildim
 İlk şamarı orada yedim
 
 Adetleriyle dertleriyle büyüdüm
 Uyudum ninnilerle
 Hayvan sesleriyle uyandım
 Yoktu giysilerim
 Güneşte yandım
 Soğukta dondum
 
 Aç kaldım, tok yaşadım
 Yalınayak yürüdüm
 Gittim geldim
 O taşlı yollarda
 Kaldı ayak izlerim
 Ben hala onları görürüm.
 
 Deliside olsa, akıllısıda
 Zenginide olsa,fakiride
 Kalsa bir tek kişiside
 O köy benim köyümdür.
 
 O bana kucak açtı
 Bağrına bastı
 Büyüttü, okuttu
 Olmadı bana kastı
 
 Yıllarca kaldım
 Meleyen kuzuların arasında
 Oyunlar oynadım
 Burnu akan
 Gözü çapak tutan
 Arkadaşlarımla.
 
 Ne olursa olsun
 Köyümün dokusu
 Silinmez hayalimden
 Bazlamanın kokusu
 
 Yaşasam da Başkentte
 Görkemli konaklarda
 Benim özlemim kaldı
 O isli tavanlarda.
              ADİL GÜRBÜZ

Bostanlık Köyü Tanıtım